And then I don’t wanna talk anymore…

 

Man, there are so many things I’d write,

But now stumbled back at my throat 

(literally-my throat hurts) 

(where do i begin)

Burda gene firtina cikacak sanirim bu gece. Gene yagmur.

Tatsiz bir gun olmasina ragmen toparladik ucundan kosesinden.

Biraz daha organize olmam lazim.
Iste bakacagiz bir caresine artik...

yo en la prizion

Iki gundur enerji kanallari acik. (Sohbetler, ruyalar...hepsi.)
Iki gun - iki full gun oldu.
;)

"Last Train to London"

Birinci gelisimizde, Londra'daki ilk gunumde, ogle yemeginde tutup Turklerle ayni masaya oturmustum. Buna sasirmistik evet.

Pazar gunu gruptakilerle birbirine yakin saatlerde vardik, ac karnimizi doyurmak icin disari ciktik... gayet kapali olan marketler dolayisiyla acaba ne kadar surunuruz diye dusunmeye baslamistik ki, yakin bir pub'dan insanlar bize Mez'i tavsiye etti... ve ben gene Turkleri bulmus oldum. Pek de guzel yemek yedik valla :) Falima bile bakildi mubarek.

(Lakin bu bendeki ayarlari mi bozdu yoksa 19 Mayis diye mi aklim biraz ordaydi bilmiyorum ama Pazartesi surekli switch durumundaydim - notlarimin dortte biri turkce.)

Ağzımızın tadı...

Keyifli ve yorgunum :) birkaç saat önce yazmak lazımmış. Neyse, artık devamını ordan anlatırız...

Kabus (gibi)

Hastalandım dün gece. 7-8 defa kustum. Serumluk olcam sandim. Üstüne tüm gün yataktan kalkamadım. Tabii bu tuhaf gün içersinde keşfettiğim birşey oldu ki o da cep telefonumdaki göz kırpan smiley'nin açık olan gözünün ne kadar korkunç olduğuydu. Sanırım insan hastayken hemen herşeye karşı daha bi hassas oluyor.

Color Junction

Bu oyun yeni takıntım. Rehabilite oluyorum oynadıkça. iGoogle'ı da kim yaptıysa bulup teşekkür etmek isterim. Internet artık tam bana göre bir yer.